Blog: Wie is er aan het woord?

Fascinerend vind ik dat een simpele vraag of opmerking die ik ontvang, een reeks van woordenbrij in mijn hoofd tot gevolg is. Als er wordt uitgekeken naar mijn volgende blog, leuk!, dan is dat voer voor mijn superego. Mijn superego vertelt mij namelijk wat goed voor me is. 

Inderdaad, mijn superego kent mij als geen ander en weet mij heel goed ervan te weerhouden om iets wel of niet te doen. Hoogstwaarschijnlijk herken je dit en het is goed mogelijk dat je niet eens in de gaten hebt dat je wordt geleid of verleid tot iets wat je eigenlijk niet wilt.
Mijn superego is zo duidelijk in zijn woorden, mijn superego is mannelijk, dat ik het als waarheid geloof. Er waren afgelopen jaar momenten dat ik bijna goede moed had om te gaan bloggen en dan werd ik tegen gehouden: ‘zou je dit nou wel doen, er is echt niemand die op jouw blogs zit te wachten, mag je wel beter op je Nederlands gaan letten, er kunnen echt geen taalfouten in staan, er zijn veel betere bloggers dan jij…’

Een superego, of innerlijke criticus, weet je precies op die punten te raken waardoor je je klein gaat voelen, niet aanwezig en niet belangrijk. Je wordt geraakt in je oude pijn, zodat je daar in gaat vast zitten.
In je kinderjaren ontstaan overtuigingen (zoals ‘ik mag er niet zijn’, ‘ik moet het alleen doen’) naar aanleiding van de energie van je opvoeders op momenten dat het minder prettig was, een aangrijpende gebeurtenis of een niet leuk herhalend patroon. Je opvoeders kunnen je ouders zijn, maar ook onderwijzers, pastoor of dominee, tantes en ooms of andere mensen die dicht in jouw omgeving waren toen je nog een jong kind was. Het gaat vooral om hoe jij de energie ervoer van die momenten.
Superego  voices
Helaas zijn zij, je opvoeders, op deze manier nog steeds in je aanwezig. Radio gekkenwerk wordt het genoemd, een term uit de boeken van Hal en Sidra Stone.
Deze stemmen willen je beschermen en geven je ongevraagd advies, waarschuwen je, behoeden je, evalueren je, beschamen je, ze kunnen je afmaken. Het superego heeft zich zo met jouw zelf verbonden, dat je jezelf daar niet los van kan zien. Het lijkt je eigen stem en dat is het niet.

Zo is dus mijn superego lekker actief geweest vanaf het moment dat ik de gedachte kreeg om blogs te schrijven, nu toch zeker 2 jaar geleden. Hij hield mij in de waan om het niet te doen.
Totdat ik wakker werd. Is dat wel mijn stem? Zijn dat wel mijn gedachten? Wat superego mij leert is om op een andere manier naar mijzelf te kijken.
Want ik herken mijn eigen stem: als het liefdevolle gedachten zijn, als ik er vertrouwen in heb. Ik mijzelf accepteer. Dan heb ik geen behoefte aan leiding van buitenaf, of een positieve bevestiging van anderen.

Ga maar eens een dag op je gedachten letten: van wie zijn deze woorden in je hoofd? Kijk uit dat je er niet gek van wordt, want soms gaat het de hele dag door. Je kan het ook oefenen met zijn tweeën, elkaars superego interviewen. Heel leerzaam en herkenbaar. In de workshopreeks Je Eigen Wijze Weg 2 werken we hier mee en het is bijzonder om te zien hoe deelnemers dan ineens gaan inzien dat veel gedachten niet van hun zelf zijn: ‘Hellup, wat is dan nog wel van mij….’

Zet voortaan radio gekkenwerk uit, bedank hem of haar voor alle raad en luister vanaf nu naar jezelf. Maar kijk uit, want ook daar kan je superego een meedogenloos advies in geven.

Ik ben mijn superego dankbaar, want hij heeft uiteindelijk gezorgd dat ik zelfs een blog aan heb gewijd. En zo werk ik een beetje samen met dit duiveltje en beleef ik er nog plezier aan ook.

Margot Shunya

De titel van het boek van Hal en Sidra Stone is ‘de innerlijke criticus ontmaskerd‘, te koop bij Youbedo, kun je gelijk kosteloos een goed doel steunen. Veel leuker dan bol.

 

Lotusbloem 2

 

Wil je op de hoogte blijven van mijn blogs en activiteiten?
Meld je aan voor mijn nieuwsbrief van Innertrans.