Krijg je de tijd om te sterven?

Gisteren ging ik digitaal de barricaden op. De Tweede Kamer stemde op 13 september 2016 nipt voor een nieuw orgaandonatie systeem. Bij dit nieuwe systeem heb ik mijn bedenkingen:
Iedere Nederlander is orgaandonor, tenzij diegene bezwaar aantekent.

Dat is vreemd: je wordt geboren en dan blijkt dat je automatisch geregistreerd staat als orgaandonor. Voor mij is dat de wereld op zijn kop.

Er zouden door dit nieuwe systeem meer levens worden gered. De wachtlijsten zouden hierdoor korter worden voor orgaandonatie. Logisch. Voor iedere nieuwe techniek volgt er een wachtlijst. Want hoe meer we ontdekken en ontwikkelen hoe meer er mogelijk is. Hierdoor ontstaan juist wachtlijsten. Door deze informatie te verstrekken, zet je mensen op het verkeerde been. Ruim 60 jaar terug was de eerste orgaantransplantatie, daarvoor was het nog ondenkbaar. Wat wordt er over 20 jaar uitgevonden? Geen idee. Maar ook voor alle nieuwe uitvindingen zullen wachtlijsten ontstaan. En willen we er allemaal gebruik van maken.

Ik ben voor keuze om zelf ja of nee te zeggen, zonder dat dit al voor je bepaald is. Ik wil dat iedereen het recht heeft zelf ja of nee te kunnen zeggen. Een referendum zou heel goed passen bij dit moeilijke onderwerp. 

Het lijkt er nu op dat je aan je kinderen moet gaan uitleggen: als je dood gaat kan er een orgaan uit je lichaam worden gehaald. Als je dat niet wilt, dan moet je dat registreren (als je 18 bent). Want zonder dat je expliciet toestemming hebt gegeven sta je geregistreerd als orgaandonor. 

Tot zover over het wetsvoorstel dat gisteren is aangenomen. Die overigens nog door de Eerste Kamer moet worden goed gekeurd.

Groot voorstander
Ik was 16 jaar en ik had overal een donorcodicil. Dat is denk ik wat overdreven, dat beeld heb ik namelijk, dat ik donorcodicillen in alle jassen en tassen had zitten. Want stel als ik net die andere jas aan had zonder codicil en aangereden zou worden, dood zou gaan, dan zouden ze niet weten dat ik mijn organen wil afstaan. Ik vond het toen een heel naar idee als er geen gebruik van mijn lichaam zou worden gemaakt.

Inmiddels denk ik er radicaal anders over. Op Facebook ben ik dit gisteren kenbaar gaan maken en daar komen vragen op. Logisch.

Vragen die het oproept
“Je kan je keuze toch altijd terugdraaien?” is een veelvuldige vraag die langs komt.
Dat klopt, gelukkig maar.
Terwijl het echt andersom hoort te zijn. Ethisch vind ik het vreemd, dat bij voorbaat, zodra er een mens in Nederland wordt geboren, hierover al besloten is, dat van deze persoon na zijn dood, organen kunnen worden verwijderd, tenzij je (vanaf je 18e) dit terugdraait. Het wordt realiteit als de Eerste Kamer akkoord gaat met dit voorstel.

landscape-park-389837_1920

Orgaantransplantatie gaat niet alleen over dat of je een leven kan redden. Het gaat over je eigen dood. Voordat ik hierover verder schrijf, wil ik eerst nog kwijt dat het uiteraard mooi is dat je kan voortleven dankzij een orgaandonatie. Dat vind ik heel bijzonder. Wonderlijk zelfs. Heel veel mensen zijn hiermee geholpen.

Kom ik uit bij een andere vraag: “Wat als jij zelf een nier nodig hebt?
Dit vind ik een lastige kwestie. Geldt ook voor de vraag: mogen rokers in aanmerking komen voor nieuwe longen of een hart?
Een vraag die gesteld wordt met ‘Als’ of ‘Stel’, gaat uit of het al bestaat over iets wat misschien nooit aan de orde zal zijn. Zo werken verzekeringsmaatschappijen ook.
Daarbij wordt zoveel ontdekt in de medische wereld, er zal steeds meer mogelijk worden. Keuzes worden groter en hierdoor moeilijker.

Tevens vind ik vind dat de maatschappij te ver door schiet, dat alles maakbaar moet zijn. Zijn er grenzen? Kinderen krijgen via de kunstmatige weg hoort hier ook bij. Ik heb bewust IVF afgebroken, omdat het voor mij niet goed voelt. Ik wilde alleen op een natuurlijke weg kinderen krijgen. Maar ik ben wel reuze blij voor een vriendin die langs deze weg moeder heeft kunnen worden.

Ik kan niet invoelen als ik voor zo’n situatie kom te staan, mocht ik een orgaan nodig hebben. Echt niet. Mijn beide eierstokken en baarmoeder zijn 2 jaar geleden verwijderd, waarna er drastisch in mij veranderingen zijn ontstaan. Het kwam als donderslag bij heldere hemel. Dat had ik van te voren nooit kunnen bedenken hoe ik hiermee om zou gaan.

Je lichaam is je geheugen.
Als lichaamsgericht therapeut is dit voor mij een heel aanmerkelijk gegeven. Je lichaam is een belangrijke bron over je pijn, vreugde, verdriet, wijsheid.  Je lichaam liegt namelijk nooit, het is een spiegel van jezelf.

Je emoties zitten opgeslagen in je cellen. Waar resoneert het in je lichaam als je terug denkt aan intense gebeurtenissen die je hebt meegemaakt, vrolijke momenten, verdrietige of met woede.

Je lichaam is je geheugen. Een orgaan dat wordt getransplanteerd, neemt het geheugen dat in de cellen zit mee naar de ontvanger. Je wordt geen ander mens, maar er wordt wel iets van de ander in je overgedragen. In het geval van harttransplantaties zijn hier voorbeelden van.

Krijgt sterven de ruimte die het nodig heeft?
Ik lees dat het 16 uur kan duren op het moment als er organen uit je lichaam worden gehaald. Krijg je butterfly-1655190_1280dan werkelijk de tijd om te sterven? Het lichaam moet als het ware nog warm zijn om geopereerd te worden. Er wordt narcose en/of spierverslappers gegeven. Diegene zou toch dood moeten zijn? Hersendood is een term die wordt gebruikt om aan te geven dat orgaantransplantatie mogelijk is. Die regels zijn streng. Maar hoe zit het met de rest van het lichaam. Dat is blijkbaar nog niet dood. Sterven doe je niet in enkele minuten.
Juist in die kostbare uren vlak nadat je je laatste adem hebt uitgeblazen gaat je lichaam als het ware langzaam overal de lichten uitdraaien. Dat heeft tijd nodig.

De periode dat je over gaat (waarheen?) kent verschillende benamingen. Passing in het engels: je hebt iets te passeren. Maar ook over-lijden: een periode van overgang. Bardo, een term uit het boeddhisme: overgangsfase. En juist in deze kostbare tijd, in deze overgang, is het moment dat er organen worden verwijderd.

Het stervensproces zie ik als een gelijksoortig proces als het geboorteproces. Bij geboren worden is het van belang dat er tijd wordt genomen om het nieuwe mensje welkom te heten en hij/zij liefdevol ontvangen wordt. Dit geldt ook voor sterven. Iemand die net dood is, heeft tijd nodig om afscheid te nemen van zijn/haar lichaam. Van het eigen lichaam en de dierbaren. Hoe kan dit gebeuren als er eerst organen moeten worden verwijderd en deze doorleven in een andermans lichaam. Kun je dan werkelijk sterven?

We gaan allemaal dood, de manier waarop weten we niet (gelukkig maar). En als je dood bent heeft je lichaam rust nodig, dit werkt door naar je ziel (of hoe je het ook wilt noemen).

Ik mis vanuit de medische wereld een holistische kijk over orgaantransplantatie. Er gebeurt meer dan een orgaan dat van het ene naar het andere lichaam gaat. Dood gaan is na geboren worden het belangrijkste moment in je leven. Je hele leven staat in het teken van dood gaan. Ik voel me op dit vlak verbonden met het boeddhisme, zij beschrijven hierin zeer waardevolle ervaringen en inzichten.

Vanuit de boeddhistische leer: “Elke verandering in je leven is een beetje als sterven en is onze levende verbinding met de dood”.

Over het omgaan met een overledene zegt de boeddhistische leer:
Na het lichamelijk sterven (stoppen van de ademhaling en de hersenfuncties) is het stervensproces nog niet beëindigd. Aangeraden wordt om het lichaam gedurende drie dagen met rust te laten of anders ten minste één, twee of meerdere uren in acht nemen. Als men het lichaam wil aanraken of oppakken, wordt aangeraden het eerst bij de kruin aan te raken en het niet bij het onderlichaam vast te pakken. Dit is van belang voor de wijze waarop het bewustzijn het lichaam verlaat en voor een volgende wedergeboorte.

Dit stuk is geen journalistiek werk. Het is een verhaal dat ik graag wil delen. Waarom ik geen voorstander ben van deze nieuwe wet. Ik wil anderen inspireren om een bewuste keuze te maken. Hieronder staan enkele links van artikelen waar ik informatie uit heb gehaald en waarin je je misschien bevestigt voelt in je keuze of dat je misschien je keuze gaat herzien.

 

Hartengroeten,
Margot Shunya

 

Links:

Het donorregister
https://www.donorregister.nl/

Stichting Bezinning Orgaandonatie
http://orgaandonorjaofnee.nl/

Orgaandonatie. Waarom niet?
http://www.kennislink.nl/publicaties/orgaandonatie-waarom-niet

De eerste orgaantransplantatie:
http://www.transplantatiestichting.nl/nieuws/1954-eerste-orgaantransplantatie-met-levende-donor

Tweede Kamer stemt voor nieuw systeem orgaandonatie
https://www.nrc.nl/nieuws/2016/09/13/tweede-kamer-stemt-voor-nieuw-systeem-orgaandonatie-a1521169

Moeilijke vragen op het moeilijkste moment
http://nos.nl/artikel/2132084-orgaandonatie-moeilijke-vragen-op-het-moeilijkste-moment.html

Orgaandonatie: verlengen van leven?
http://www.de-lemniscaat.nl/orgaandonatie/

Het hart heeft een geheugen
http://www.wanttoknow.nl/gezondheid/het-hart-heeft-een-geheugen/

Kritische kanttekeningen bij orgaandonatie en hersendood
http://www.wijwordenwakker.org/content.asp?m=P2002

Mensen hebben geen idee van de impact van orgaandonatie
http://nos.nl/artikel/2132185-mensen-hebben-geen-idee-van-de-impact-van-orgaandonatie.html

Systeem orgaandonatie wordt er niet beter op
http://www.volkskrant.nl/opinie/-systeem-orgaandonatie-wordt-er-niet-beter-op~a4376701/

Recencie Sogyal Rinpoche: ‘Het Tibetaanse boek van leven en sterven’
http://www.trouw.nl/tr/nl/4512/Cultuur/article/detail/2695863/1995/05/09/Leven-de-beste-les-in-stervenSogyal-Rinpoche-slaat-brug-tussen-oosterse-wijsheid-en-westerse-kennis.dhtml

Interessante gegevens over hoe je om gaat met overledenen vanuit verschillende tradities in het boeddhisme
http://www.troostvoortranen.nl/?InfoTypeSysName=contentitem&PkValue=852

Documentaire: Geen enkele orgaandonor is dood
https://youtu.be/eCnwJeWBvvE

 

 

Wil je op de hoogte blijven van mijn blogs en activiteiten?
Meld je aan voor mijn nieuwsbrief van Innertrans.

cropped-cropped-IMAG0038.jpg

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

twee × drie =