Blog: Hoe naakt kun je zijn

“Nee, daar ga ik echt niet aan beginnen. Geen haar op mijn hoofd die daar denkt. Van me never nooit niet kaal. Dan heb ik geen bescherming meer, kan me nergens achter verschuilen.”

Bij de mededeling dat er chemokuur gewenst is, worden de bijwerkingen verteld. Want dat hoort zo, dat je dat maar weet wat je te wachten staat. Misselijkheid, vieze smaak in je mond, slijmvliezen worden aangetast, aften in je mond, spierpijnen, snel blauwe plekken, grieperig, vermoeidheid in het kwardraat, tintelingen in armen en benen, minder tot geen zin in sex én haaruitval. Dat laatste weet iedereen dat dat een gevolg is van chemo en het meest in het oog springende.

Pruik 2

‘Geen pruik, geen pruik, geen pruik’, walst steeds door mijn heen. Ik houd niet van nep en al helemaal niet op mijn hoofd. Aan andere bijwerkingen denk ik niet, weet ook niet wat ik kan verwachten. Niet via het ziekenhuis, maar juist via een vriendin hoorde ik over hoofdhuidkoeling, een methode waarmee je je haar misschien kan behouden. Door de koeling komt de chemo minder diep in je haarvaten, de haarvaten sluiten zich door de koude en hierdoor blijft het haar zitten. Deze Siberische methode wilde ik wel uit proberen. Met min 6,5 graden op mijn hoofd kwam ik de eerste chemodag door.

Op dag 19 na de eerste chemo, grote plukken haar hingen los. Met mijn hand ging ik door mijn haren, hele strengen vielen uit. Dit ging een week door, totdat mijn haardos gehalveerd was. Dag krullen, dag lief haar.

Langzamerhand zie ik de contouren van mijn hoofd verschijnen. Voor het laatst dat dat zichtbaar was, is ruim 47 jaar geleden, dat weten vooral mijn ouders hoe ik er toen uit zag. Ik strijk met mijn hand over mijn achterhoofd en voel nu duidelijker dan ooit de vormingen van mijn schedel. Ik voel het platte gedeelte op mijn achterhoofd, waarschijnlijk het deel waar ik als baby op lag. Het voelt als een nieuw landschap wat ik betreed. Met her en der nog enkele haren.

Hoofdhuidkoeling probeerde ik nog één maal, want als ik misschien wat haren kan behouden, ga ik het met haarbanden dragen. Dat was een nobel idee van mij. Door de selfies die ik regelmatig nam, zag ik echter steeds meer hoofdhuid in plaats van haren.

De mantra in mijn hoofd ‘geen pruik’ gaat plaats maken voor ‘misschien is het toch wel prettig’, want ik zag bij andere vrouwen hoe ontspannend het kan zijn als je nephaar op je hoofd hebt. Je kan dan even ‘normaal’ zijn. Ik was in ene overtuigd, wel een pruik.

Alleen nu nog al mijn haar er af. Ik stelde dit steeds uit. Niet voor de angst om geen haar meer te hebben, wel voor wat ik te zien zou krijgen. Alsof er een monster te voorschijn zou komen. Het voelde als compleet naakt zijn, terwijl ik liever naar het naaktstrand ga dan naar het aangeklede strand, ervoer ik dit anders. Ik maakte beelden waarvan ik niet eens wist of dit met de werkelijkheid zou kloppen. Ik zou me overgeleverd voelen, zonder deze beschermlaag, er zou niets meer van mij overblijven. Geen enkele houvast meer voelen. Ik zou heel hard gaan vallen. En waar ben ik dan nog?

Margot op de bank, 16 maandenHet tegenovergestelde gebeurde: ik verdwijn niet. Mijn laatste haren werden van mijn hoofd geschoren terwijl ik mijzelf in de spiegel zag. Ik was er nog steeds. Er was geen angst en ik zag geen monster. In de spiegel zag ik een paar prachtige ogen meer zichtbaar worden, vol leven en sprankeling. Ik herkende een foto van mijzelf als meisje van 16 maanden. Ontvankelijk en met compassie. Open en speels. Zacht en krachtig.
Onder mijn beschermlaag verscheen een hele mooie pit. Zo zie ik het, als een pit uit een vrucht. Zo’n pit van een mango. Prachtig. Krachtig en robuust.

Ik kijk naar mijn kale hoofd en ik voel ontspannenheid. Er gaat een lichtje in mij branden, want ik denk aan een bepaalde tarotkaart, van de Osho Zen Tarot, die zijn krachtig en doeltreffend. No-thingness ofwel Niet-ietsheid. Kaart V van de grote arcana. Toen ik deze kaart ooit voor het eerst trok, schrok ik me rot. Een zwarte kaart. Doodeng. Deze kaart is later mijn favoriet geworden. Juist niets brengt je tot iets. Als er niets is, kan er geboren worden. Hang in there, in het niets.

Wat een feest. En wat een cadeau. Ik ga genieten van geen haar hebben. Hoewel in huis draag ik een muts, ‘tis namelijk een beetje koud aan de kop. En de pruik is er voor soms, om even normaal te zijn…

Margot Shunya

Lees meer over de Osho Zen Tarot kaart V Niet-ietsheid

Lotusbloem 2


Wil je op de hoogte blijven van mijn blogs en activiteiten?
Meld je aan voor mijn nieuwsbrief van Innertrans.

[wysija_form id=”3″]