Blog: Een jaar later

Op dit terras zit ik graag. Alleen met mezelf ben ik hier op mijn plek. Met een jasmijnthee en iets erbij. Het is druk in de stad, de zon schijnt en het is markt. Op dit terras, dat op een steenworp afstand ligt van de Brink. kun je op enkele gesprekken na, de stilte horen, de stilte voelen.

Ik heb het altijd goed op dit terras, dat ligt aan een steegje tussen oude huizen, hoge muren erom heen. De zon lukt het om over de muur te kijken, piept er overheen op dit nazomer middaguur. Precies waar ik zit. In de zonnestralen.

Boven me wordt een heg geknipt. Af en toe kijk ik argeloos omhoog of het goed gaat, of ik geen tak op mijn hoofd ga krijgen. De tuinman in de lucht, ik heb geen idee waar hij op staat, op de brede muur waarschijnlijk, verzekert me dat het goed gaat. Een stelletje naast me genieten van een overgrote kop cappuccino.

Aan een ander tafeltje hoor ik een jongetje tegen zijn vader zeggen: ‘Ik ga liever naar Syrië dan naar Australië.” Vader: ”maar in Syrië is het oorlog.” “Ja maar, van giftige slangen ga je veel sneller dood…..”

Ik krijg de krant aangereikt van de serveerster. “Fijn.” En tegelijk zie ik de kommer en echte kwel berichten op de voorpagina. Niet echt fijn. Mensen die ontredderd zijn, weggegaan van hun thuis, wat veranderd is in een hel. En tijdens hun vlucht in nieuwe nare taferelen terecht komen. Een gifitige slang lijkt er niets bij.

terras IMAG1235Veilig voel ik mij op dit terras, dit voelt als thuis, onbekommerd en vredig. Ik lees de krantenkoppen en zie iets over Hans Sibbel, bekend van Lebbis en Jansen. Linea recta ga ik naar dit krantenstuk. Een interview met hem nadat hij zwaar ziek is geweest. Hij heeft chemo gehad en terwijl ik dit lees realiseer ik mij dat het vandaag precies een jaar geleden is dat ik de eerste chemokuur kreeg. Hij vertelt over moeheid, dat het moeilijk is om toe te geven. En ondertussen zien anderen je als een gezond persoon. Dat het met windstil weer prettig fietsen is, maar o wee als er wind staat. Ook herkenbaar. Fietsen op de brug, de IJssel over, puf puf puf.

Sibbel vertelt ook over het 20 graden milieubeleid in de kamer waar hij 4 weken verbleef in de VU. Eenmaal buiten voelde hij de wind in zijn gezicht: ‘Ik leef!” Ook herkenning. Vorig jaar na een week AMC met uitzicht op Oudekerk en Mijdrecht in de verte, kwam ik buiten. Wat een verademing, echte lucht, niet gefabriceerd door een binnenhuisklimaat. Ik kan dat moment ook nog voelen, de zon en wind weer op mijn gezicht.

Op de vraag hoe het is om al die tijd niks te doen maakt Sibbel de vergelijking, met boosheid naar Rutte, dat werkelozen het een stuk moeilijker hebben dan werkenden. Bij werkelozen zit de pijn.

Die trof mij. Hij heeft hier gelijk in. Wanneer je onverwacht uit de roulatie ligt, door baanverlies of ziekte, dan wordt je meer op je zelf aangewezen. Iets wat nieuw voor je kan zijn, je grenzen zijn verdwenen en zo veel ruimte voor jezelf, dat dat zwaar kan voelen.

Ritme, regelmaat, rust. Deze oude vertrouwde drie R’s om baby’s te verzorgen is ook hier op van toepassing. Nu ik aan het terug keren ben in mijn reguliere werk en met mijn praktijk, zoek ik naar mijn ritme. Dat verstoord kan worden, soms door een kleine gebeurtenis,  en bij mij net meer energie kost waardoor ik opnieuw zoek naar ritme, regelmaat en rust.

terras honey tekst muur1506910_853402808054061_1637159648497661910_n - EditedInmiddels zit ik volop in de zon en laat mijn pen rusten. Mijn oog valt op de tekst die buiten groot op de muur staat geschreven: “voor wie wacht, komt alles steeds te laat”

Dit afgelopen jaar, waarin ik in een soort wachtstand werd gezet, bekroop mij af en toe het gevoel: ik ga nu achter lopen, ik ga achter het net vissen, anderen gaan mij inhalen. Omdat er niets gebeurde.

Nu hier op dit terras ervaar ik dat ik misschien wel had gewacht op het jaar waarin niets was. Het jaar was geen wachten. Ik heb de stilte in mij zelf veel meer kunnen ervaren. Het was een jaar van groei.

Margot Shunya

Lotusbloem 2

Wil je op de hoogte blijven van mijn blogs en activiteiten?
Meld je aan voor mijn nieuwsbrief van Innertrans.

Nieuwste aanbod: Uit je stress